Stawy skroniowo-żuchwowe – rehabilitacja i leczenie

Staw skroniowo-żuchwowy to staw parzysty, który łączy dolną szczękę z czaszką. Tego typu stawy są intensywnie wykorzystywane w ciągu całej doby, gdyż biorą udział w aktywnościach typu mówienie lub spożywanie pokarmów. Dysfunkcje stawu skroniowo-żuchwowego (SSŻ) dotykają stosunkowo dużą część społeczeństwa. Najlepszym sposobem na ich eliminację jest skorzystanie z pomocy fizjoterapeuty. Wszelkie środki przeciwbólowe i przeciwzapalne łagodzą bowiem jedynie objawy. Całkowite wyleczenie takiej przypadłości wymaga poddania się rehabilitacji stomatologicznej.

Jak rozpoznać zaburzenia stawów skroniowo-żuchwowych?

Tego typu problemy mogą pojawiać się u pacjentów w każdym wieku. Jednakże najbardziej narażone są osoby w wieku 13-35. Warto zauważyć, że zaburzenia SSŻ czterokrotnie częściej dotykają kobiet. Możemy je zdefiniować jako schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego, w wyniku których dochodzi do ograniczenia funkcjonalności żuchwy oraz bólów w okolicy twarzoczaszki. Silne bóle szczęki w okolicy uszu podczas szerokiego otwierania ust oraz jedzenia to najczęstsze objawy dysfunkcji SSŻ. Nadmierna ruchomość lub jej ograniczenie, trzaski stawowe, bóle głowy i szyi także mogą towarzyszyć takiemu schorzeniu. Czasami możemy również doświadczać zawrotów głowy bądź szumów usznych. Zaburzeniom ruchomości nie muszą natomiast towarzyszyć objawy akustyczne.

Powszechnie spotykane rodzaje dysfunkcji SSŻ

Stosunkowo często za ból stawów skroniowo-żuchwowych odpowiada zapalenie torebki stawowej bądź silnie unerwionych tkanek otaczających SSŻ. Najczęstszą przyczyną tego typu dysfunkcji są mikrourazy stawów skroniowo-żuchwowych lub makrourazy szczęki. Mikrourazy mogą powstawać w wyniku nadmiernego zaciskania bądź zgrzytania zębów. Z kolei makrourazy pojawiają się w następstwie potężnego uderzenia szczęki lub zabiegu chirurgicznego. Nieleczone zapalenie torebki może doprowadzić do jej zwłóknienia. W rezultacie dochodzi do drastycznego zmniejszenia ruchomości SSŻ. Kolejnym typem dysfunkcji jest zaburzenie mięśni, które biorą udział w przeżuwaniu pokarmów. Na początku dochodzi do zwiększonego napięcia tego typu mięśni, które z czasem przeradza się w stan zapalny ścięgien. W przypadku hipermobilności doświadczamy nadmiernego ruchu stawu skroniowo-żuchwowego. Bardziej zaawansowanym stadium tego schorzenia jest przemieszczenie krążka stawowego. Nadmierna ruchliwość stawu prowadzi do rozciągnięcia więzadeł. Często zdarza się, że kilka dysfunkcji SSŻ występuje jednocześnie. Aby skutecznie wyleczyć stawy skroniowo-żuchwowe rehabilitacja musi wyeliminować wszystkie objawy schorzenia.

Efektywne metody rehabilitacji schorzeń stawów skroniowo-żuchwowych

Jeżeli chodzi o stawy skroniowo-żuchwowe, rehabilitacja musi obejmować nie tylko działania fizjoterapeutyczne, ale również autoterapię. Podczas wybierania metody leczenia, terapeuta powinien zwrócić szczególną uwagę na mechanizm bólowy. Techniki należy dobierać w taki sposób, aby nie prowadziły one do wzmożonego bólu lub nasilenia się objawów stanu zapalnego. Popularną techniką jest mobilizacja stawu skroniowo-żuchwowego. Polega ona na biernym ruchu kompleksu stawowego. Konieczne jest jednak zastosowanie jego prawidłowej amplitudy i prędkości. Celem jest odzyskanie pełnej funkcjonalności SSŻ lub zredukowanie bólu. Inną opcją jest mobilizacja tkanek miękkich, która pozwoli między innymi wyrównać napięcie mięśniowe oraz pozbyć się wszelkich zrostów. W niektórych przypadkach fizjoterapeuta może przeprowadzić terapię punktów spustowych. Jest to wyjątkowo efektywny sposób na pozbycie się bólu mięśniowo-powięziowego. Natomiast w ramach autoterapii należy unikać skrajnych ruchów szczęki oraz zaciskania zębów. Oprócz tego powinniśmy zachowywać prawidłową pozycję ciała.

Skuteczność rehabilitacji stawu skroniowo-żuchwowego w dużej mierze uzależniona jest od właściwie dobranych metod fizjoterapeutycznych. Z tego względu w każdym przypadku należy korzystać wyłącznie z usług renomowanych, doświadczonych fizjoterapeutów. Tylko w ten sposób można bowiem zminimalizować ryzyko, iż techniki rehabilitacyjne opóźnią proces leczenia lub nawet zintensyfikują odczuwany przez nas ból.

Related posts

USG układu moczowego kobiet i mężczyzn – co obrazuje i kiedy wskazane jest jego przeprowadzenie?

Nowa technika leczenia żylaków – echoskleroterapia wspomagana tumescencją

Profilaktyczne zabiegi stomatologiczne dla dzieci – przegląd dostępnych rozwiązań